درباره هیلما
اعتماد شما
© 2026 هیلما. همه حقوق محفوظ است.
XERJOFF XJ 1861 Decas
۵
بعضی عطرها فقط خوش‌بو نیستند؛ انگار یک مراسم کوچک شخصی‌اند. زرجف ایکس جی 1861 دکاس (XERJOFF XJ 1861 Decas) دقیقا از همین جنس است؛ عطری گرم، شرقی-گلی-وانیلی، یونیسکس که برای جشن گرفتن یک عدد ساخته شده: دهمین سالگرد مجموعه 1861. اسمش از واژه لاتین Decas می‌آید؛ یعنی «ده‌تایی / ده‌گان». اما آن‌چه روی پوست اتفاق می‌افتد، چیزی فراتر از یک بازی عددی است؛ شبیه یک جشن ایتالیایی با نور، گل، تنباکو و وانیل. عطاری این پروژه را کریس موریس (Chris Maurice) بر عهده داشته؛ کسی که خوب بلد است چطور یک رایحه را همزمان مجلسی، پوستی و عمیق بسازد.
اولین برخورد با دکاس ترکیبی است از تضادها: نارنگی کالابری (ماندارین)، گل شیپوری (توبروز) و تنباکو. نارنگی از همان لحظه‌ی اول، یک درخشش گرم و کمی شیرین می‌دهد؛ نه شادابِ تابستانی، بلکه روشنِ پاییزی؛ مثل نور نارنجی چراغ‌ها روی سنگفرش خیابان‌های قدیمی ایتالیا. توبروز، گل را وارد صحنه می‌کند؛ اما نه به‌صورت یک دسته‌گل خجالتی؛ اینجا توبروز خامه‌ای، کمی کرمی و اغواگر است و به عطر بافتی مخمل‌گونه می‌دهد. بعد، تنباکو وارد می‌شود و همه‌چیز را از حالت صرفاً گلی خارج می‌کند؛ رایحه‌ای گرم، کمی شیرین، با تصویر ذهنی پیپ و سالن‌های قدیمی، که شروع عطر را از همان ابتدا «جدی‌تر و عمیق‌تر» می‌کند.
به‌مرور، پرسوناژ اصلی دکاس در نت‌های میانی شکل می‌گیرد؛ جایی که عطر آرام‌تر، اما عمیق‌تر نفس می‌کشد. صمغ بنزوئین با آن حالت گرم، شیرین و کمی بادامی‌اش، مثل یک روکش رزینی روی نت‌ها کشیده می‌شود و رایحه را مومی، نرم و بغل‌کردنی می‌کند. ریشه زنبق ایتالیایی (اوریس)، همان امضای پودری-لوکس را اضافه می‌کند که انگار بین پوست تمیز و پودر آرایشی خیلی باکلاس در نوسان است؛ نه صابون، نه غبار خشک؛ چیزی میان کرم پوست و مخمل. اپوپوناکس (رزین نرم) هم مثل پلی بین بنزوئین و تنباکو عمل می‌کند؛ یک نرمی رزینی که اجازه نمی‌دهد عطر بیش از حد تند یا بخورگونه شود. در این لحظه‌ها، دکاس بیشتر از آن‌که صرفاً شیرین باشد، «گرم و رزینی» است؛ و گل، دیگر تنها قهرمان صحنه نیست، بلکه بخشی از یک ارکستر است.
نت پایانی جایگاهی‌ست که دکاس به‌طور کامل روی پوست جا خوش می‌کند. مشک، عطر را پوستی‌تر و صمیمی‌تر می‌کند؛ بویی که انگار از خود پوست می‌آید، نه از بیرون. وانیل بوربن به‌صورت خامه‌ای، عمیق و کمی تیره ظاهر می‌شود؛ نه وانیل شیرینی که صرفاً برای دسر عالی باشد، بلکه وانیلی که پهلو به پهلوی تنباکو و رزین می‌ایستد و شخصیت گرم و مجلسی عطر را تثبیت می‌کند.
در کنار این‌ها، یک صمغ رزینی با حال‌وهوای خامه‌ای-چوبی در فضا می‌ماند که هم به عطر ساختار می‌دهد، هم از شیرین شدن بیش از حد جلوگیری می‌کند. نتیجه؟ عطری که برای پاییز و زمستان، به‌خصوص شب‌ها، روی لباس و پوست می‌درخشد؛ با ماندگاری بالا و پخش بوی متوسط که هوشمندانه است: حضور دارد، اما فریاد نمی‌زند.
برای فهمیدن دکاس فقط کافی نیست نت‌ها را بخوانی؛ باید داستانش را بشناسی. این عطر، نسخه‌ی Anniversary Edition مجموعه 1861 است؛ لاینی که خودش از سال 2011 ادای احترامی به وحدت و تاریخ ایتالیا بود. حالا در سال 2021، برند تصمیم گرفت «فصل دهم» این داستان را بنویسد و آن را Decas نامید. در مراسم رونمایی، زرجف دکاس را «نامه‌ای عاشقانه به ایتالیا در ده فصل» توصیف کرد؛ هر فصل، اشاره‌ای استعاری به بخشی از فرهنگ این کشور: جشن‌ها، تئاتر، نور شهرها، هنر کلاسیک، و روح گرم مردمی.
بطری و جعبه هم فقط یک بسته‌بندی معمولی نیستند؛ جزئیات طلایی بیشتر، تزیینات برجسته‌تر و حس یک نسخه‌ی یادبود، دکاس را از بقیه‌ی اعضای 1861 جدا می‌کند. در کمپین رسمی، از نقاشی‌هایی استفاده شد که الهام‌گرفته از پوسترهای قدیمی نمایش‌ها و اپراهای ایتالیایی بود؛ همان سبک هنر پوستر که در اوایل قرن بیستم روی دیوار تئاترها و سالن‌های بزرگ دیده می‌شد. همه‌چیز در این پروژه، می‌خواست چیزی را فریاد بزند: شکوه کلاسیک ایتالیا؛ نه فقط به‌عنوان یک کشور، بلکه به‌عنوان یک فضای ذهنی.
زرجف در توصیف کلی این عطر گفت: دکاس «برداشت شاعرانه از شکوفه‌های جشن، نور و میراث هنری ایتالیا» است. اگر این جمله را روی پوست ترجمه کنیم، می‌شود همین ترکیب توبروز – نارنگی – تنباکو در شروع، که مثل گل‌های سفید در نور گرم چراغ‌ها روی صحنه می‌درخشند. بنزوئین، اوریس و اپوپوناکس نقش پرده‌ی مخملی سالن را دارند؛ نرم، عمیق، هاله‌دار. وانیل و رزین خامه‌ای-چوبی در پایان هم مثل صندلی‌های چوبی قدیمی و بوی هوا بعد از تمام شدن یک نمایش عالی‌اند؛ گرمی‌ای که نمی‌خواهی زود از بین برود.
جالب این‌جاست که با وجود این‌همه جزئیات، دکاس افراطی و خسته‌کننده نمی‌شود. ساختارش دقیق است؛ شیرینی وانیل و رزین، با تنباکو و گل و اوریس بالانس شده؛ نه کاملاً گلی، نه صرفاً تنباکویی، نه یک وانیلِ ساده. نتیجه‌ی کار کریس موریس این است که عطر، هم در بعد هنری و مفهومی حرف برای گفتن دارد، هم در بعد پوشیدنی بودن.
دکاس رسماً یونیسکس است؛ و واقعاً هم روی پوست زن و مرد دو روایت متفاوت نشان می‌دهد. روی پوست زن، توبروز و اوریس کمی جلوتر می‌آیند و عطر به سمت یک گلی-وانیلی لطیف اما عمیق حرکت می‌کند؛ روی پوست مرد، تنباکو، رزین و وانیل بوربن پررنگ‌تر می‌شود و فضای «گرم، رزینی، کمی دودی و رسمی» را برجسته می‌کند.
این عطر مناسب هرکسی نیست که فقط یک رایحه‌ی شیرین زمستانی بخواهد؛ دکاس بیشتر برای کسانی است که از داستان، لایه و شخصیت در عطر خوششان می‌آید. برای مهمانی‌های شب، مراسم خاص، قرارهای جدی و حتی لحظه‌هایی که می‌خواهی حال خودت را خوب کنی و برای خودت یک جشن کوچک بگیری، عالی عمل می‌کند. روی لباس هم، با توجه به ماندگاری بالا، می‌تواند چندین ساعت – و گاهی تا روز بعد – رد خامه‌ای-رزینی خودش را نگه دارد.
اگر دلت می‌خواهد یک جشن ایتالیایی کوچک را هر بار با خودت حمل کنی؛ عطری که مثل یک نامه‌ی عاشقانه‌ی گرم و امضادار روی پوستت نوشته شود، زرجف ایکس جی 1861 دکاس انتخابی جدی و حساب‌شده است. ترکیب نارنگی، توبروز، تنباکو، رزین‌ها و وانیل بوربن، امضایی می‌سازد که در شب‌های پاییزی و زمستانی، هم خاص است، هم به‌یادماندنی.
در هیلما می‌توانی زرجف ایکس جی 1861 دکاس را به کالکشن عطرت اضافه کنی؛ چه به‌عنوان یک عطر امضای گرم برای فصل سرد، چه به‌عنوان هدیه‌ای هنری برای کسی که ایتالیا، تئاتر، نورهای شب و رایحه‌های عمیق شرقی-گلی را دوست دارد. این عطر روی پوست نمی‌نشیند تا فقط بو بدهد؛ می‌آید تا داستان دهمین فصل یک عشق ایتالیایی را برایت تعریف کند.
برای ثبت دیدگاه و امتیاز وارد حساب کاربری شوید.
هنوز دیدگاهی برای این محصول ثبت نشده است.
